كاربرد
   بيتومين در صنايع عايق كاري، واكس سازي، قند، فولاد و الكترونيك داراي كاربرد است. بيشترين مصرف آن در ايران در صنايع كك‌سازي است. بيتومين را با زغال سنگهايي كه خاصيت كك شوندگي در آنها ضعيف است مخلوط كرده و از آن كك

پي جويي در منطقه
   در راستاي طرح پي جويي مواد معدني در اطراف شهرستانهاي آبدانان و دره شهر يكي از موادي كه با آن برخورد شد بيتومين يا قير طبيعي بود. باتوجه به اينكه، شكل‌گيري، انباشته شدن و رخنمون اين مواد به يك واحد چينه‌شناسي خاص تعلق

چگونگي اكتشاف
   اصولاً اكتشاف ذخاير بيتومين به دلايلي كه به آنها اشاره مي‌شود از ريسك اقتصادي بالايي برخوردار است.
   1-ذخاير اين ماده معدني در سازندهاي مختلفي مي‌تواند

                                                                                                              قیر را از حیث نوع مصرف به دو نوع قیرهای راهسازی یا قیر رقیق و قیرهای ساختمانی و (عایق بام) یا قیر سفت تقسیم­بندی می­نمایند. حدود ۹۰ درصد از قیرهای تولیدی در

اطلاعات مختصر و مفید درباره قیر

قیر ها در تقسیم بندی کلی به دو صورت می باشند:

1. طبیعی یا معدنی
2. قیر نفتی

قیرهای طبیعی یا معدنی:
وقتی که مواد فرار نفت خام موجود در اعماق زمین به مرور زمان و در برابر عوامل جوی تبخیر شود ،ماده سیاه رنگی از آن برجای می ماند که قیر طبیعی نام دارد .در تعریفی دیگر قیر طبیعی

قير، سنگين­ ترين برش نفت خام و يكي از پيچيده ­ترين اجزاي آن، به رنگ تيره، به اشكال جامد، نيمه جامد يا ويسكوز و با منشاء طبيعي يا توليدي مي­باشد. عمدة اجزاي سازندة قير از تركيبات هيدوركربوري با وزن مولكولي بالا تشكيل شده كه شامل مواد روغني، رزين و

درياچه قیر در ترينيداد يک وضعيت جغرافيايي طبيعی است. قير از ذخاير زيرزميني با فشار به سمت بالا مي آيد و با پوسته و مقداري آب مخلوط مي شود. اين توده گرم در سطح زمين يک درياچه 46 هکتاري را به وجود آورده است. در

قیر ماده ای غلیظ ، چسبنده و سیاه رنگ می باشد، که غیر بلورین بوده و در دی سولفید کربن (CS₂) حل می شود. این تعریف از قیر را می توان در بسیاری از متون مشاهده کرد. اولین تمدنی که با قیر آشنا شد ،سومریان باستان بوده اند که در

قیر در ایران قدمتی بیش از 5000 ساله دارد. در اواسط هزاره سوم قبل از میلاد مسیح در تمدن ایلام ، حوالی شوش از قیر در مصارف مختلفی استفاده می شد(امپراتوری ایلام از اوایل هزاره سوم تا اواسط هزاره اول قبل از میلاد،بخش بزرگی از مناطق غربی و جنوبی سرزمین امروزی ایران شامل؛ استان های خوزستان،فارس و بخش هایی از استان کرمان،

سومري‌ها ، آشوري‌ها و بسياري از تمدن‌هاي پيشين از قير به طور وسيعی استفاده می كردند. از اين ماده به عنوان ماده  ضد رطوبت و نيز محافظ برای چوب و برای موارد مختلفی نظير موميايي كردن ، مجسمه سازی و تزيينات استفاده می شد. همچنين قير موجود در بسترهای طبيعی به همراه آجرهای پخته شده به صورت ماستیک در ساختمان معابد، پایه